Volg ons
Waterdorp Giethoorn
Als u Giethoorn bezoekt en de omgeving verkent, lijkt het wel of het altijd zo geweest is. Alles ademt rust en de rijke natuur lijkt erbij te liggen als decor van vele eeuwen. Toch zijn het mensenhanden geweest die het beeld van de natuur in dit deel van Nederland hebben bepaald. Aanvankelijk was dit veengebied aanzienlijk anders gestructureerd. Maar door het weggraven van de veenvlaktes ontstonden in het landschap strakke lijnen. Aan de zijkanten van die lijnen, de ribben legden de turfstekers het turf te drogen. Veel van die ribben verdwenen in de loop der tijd door weersinvloeden. Op die manier ontstonden vrij grote waterpartijen die de basis vormen voor het huidige beeld van het gebied in en rondom Giethoorn.
Eeuwen oud
In oude geschriften wordt Giethoorn vaak geschreven als Geethoorn, Gijthoorn of Gethoorn, genoemd naar de grote aantallen horens van wilde geiten. De tegenwoordige Hervormde kerk is al in 1645 gesticht. Ze verving de RK-kapel. Het gebouw van nu heeft geen toren maar een klokkenhuis. In het jaar 1803, zo’n twee eeuwen geleden waren er immens grote veenbranden als gevolg van een langdurige periode met zomerhitte en droogte. Tijdens deze veenbranden werd het merendeel van de woningen in de as gelegd. Omstreeks 1840 waren er rond de 500 huizen en telde Giethoorn circa 1400 inwoners. Voorbeelden van de rijke historie van dit gebied zijn onder andere het gegeven dat in het gebied een Franciskanerklooster heeft gestaan waaraan de buurtschap Het Klooster haar naam dankt. Ook was er in de 19e eeuw een heus slot, het Daalhof genaamd.
Zo omstreeks 1840 vonden de meeste inwoners hun bestaan in de veenderij, veeteelt, wat landbouw, hooibouw en rietteelt. Naast deze buitenberoepen waren er ook een smederij en zes scheepstimmerwerven voor kleine schepen. Nog steeds ademt dit gebied de sfeer van open, sympathieke en vooral ook hardwerkende mensen.
Recreëren in Waterdorp Giethoorn
Giethoorn valt bestuurlijk onder de gemeente Steenwijkerland. Hoewel de landelijke bekendheid van Giethoorn enorm hoog is, blijft dit gebied in Noordwest-Overijssel een oase van rust. Voor alle mensen die dit gebied hebben ontdekt, mag dat ook zo blijven. Datzelfde geldt voor de bewoners. De kans dat het gebied “open” gaat en tot massale toeristische attractie wordt is dan ook uitermate klein. Wat blijft is een uniek gebied met een ongekend rijke en afwisselende natuur. Met een flora en fauna die zijn gelijke niet kent.
